សង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មនឹងជំរុញការវិនិយោគរបស់ចិនក្នុងតំបន់អាស៊ាន ៥០០ប៊ី​លាន​ដុល្លារ​ ក្នុងឆ្នាំ២០៣៥​



ការ​វិនិយោគ​របស់​ចិន​នៅ​ក្នុង​បណ្តា​ប្រទេស​ជា​សមាជិក​អាស៊ាន ត្រូវបាន​កំណត់ថា​នឹង​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ដល់ ​៥០០ប៊ី​លាន​ដុល្លារ​ ក្នុងឆ្នាំ២០៣៥ ហើយកាតាលីករដែលជំរុញឲ្យ​មាន​​​ការ​កើន​ឡើង​នេះគឺ សង្គ្រាម​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាង​ចិននិង​អាមេរិក​ នេះ​បើតាម​ការ​លើក​ឡើង​ពី​ក្រុមអ្នកជំនាញដែលផ្តល់ការប្រឹក្សាគំនិតលើបញ្ហានយោបាយនិងសេដ្ឋកិច្ច។

ការ​ទាម​ទារ​មួយ​នេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរបាយការណ៍មួយ ដែលបានចេញផ្សាយ ដោយការិយាល័យស្រាវជ្រាវម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ចអាស៊ាន +៣ (AMRO) ដែលជាអង្គភាពតាមដានម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ដែលតំណាងឱ្យសមាជិកសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ១០ នាក់បូកបញ្ចូលប្រទេសចិនជប៉ុននិងកូរ៉េខាងត្បូង។ ខណៈ​ដែល​មាន​ការ​ប្រទាំងប្រទើសផ្នែក​ពាណិជ្ជកម្ម​រវាងទីក្រុង​វ៉ាស៊ីន​តោននិង​ទីក្រុងប៉េ​កាំងអាច​ជា​ដើម​ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ផល​រំខាន​រយៈ​ពេល​ខ្លី​ទៅ​លើ​ ខ្សែ​សង្វាក់ការ​ផ្គត់​ផ្គង់ និង​បណ្តាញ​ផលិត​កម្ម តែ​ក្នុង​រយៈពេលវែងវាក៏អាចពន្លឿនការវិនិយោគរវាងចិននិងអាស៊ានផងដែរ។

របាយការ​ណ៍​នេះ​បានធ្វើការ​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា​ចិន​បាន​​វិនិយោគ​ប្រមាណ ១៥០​ប៊ី​លានដុល្លារ​មក​កាន់​ប្រទេស​តំបន់​អាស៊ានឆ្នាំ​ ២០១៨ តែ​តួរលេខ​នឹង​មានការ​ហក់​ឡើង​ប្រមាណច្រើន​ជាង ២៣០% នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០៣៥។ ការវិនិយោគក្នុងទិសដៅផ្សេងទៀតត្រូវបានព្យាករណ៍ថានឹងកើនឡើងដោយសមាមាត្រស្រដៀងគ្នាទៅនឹង ២០០ ពាន់លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ ២០៣៥ ពីដែលកើន​ឡើង​ពី​ចំនួន​​ ៦០ ប៊ី​លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០១៨។


ហេតុ​អ្វី​ចិន​សម្លឹងនិង​ចាប់​យក​ការ​វិនិយោគ​ក្នុង​សហគម​ន៍អាស៊ាន?
ដោយ​សម្លឹងឃើញ​ប្រជាជន​ក្នុង​តំបន់​អាស៊ាន​ប្រមាណ ៦០០លាន​នាក់ ក្នុ​ងនោះ​ពាក់​កណ្តាល​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​វ័យ​ក្រោយ​ ៣០ឆ្នាំ។ ​ទំ​ហំ​ដ៏​ធំ​និង​ការ​រីក​លូ​តលាស់​នៃ​ទីផ្សារ រួម​ជាមួយ​ភាព​អំណោយ​ផលនៃ​កម្លាំង​ពល​កម្មទាប ដែល​ជា​ចំនុច​ទាក់់​ទាញការការ​វិ​និយោគ​ ក៏​ជាគោល​ដៅ​សំខាន់​​មួយព្រោះចិនសម្លឹងឃើញ​ក​ម្លាំងពល​កម្ម​ច្រើន​សម្រាប់​វិស័យឧស្សា​​ហកម្ម​។

ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត តំបន់​អាស៊ាន​ជាប់​ចំណាត់​ថ្នាក់​លេខ ៤ ក្នុងគម្រោង​សេដ្ឋកិច្ច​ធំ​ជាង​គេ​បំផុត​សម្រាប់​ឆ្នាំ ២០៥០។ ភាពរឹង​ម៉ាំ​នៃការ​លូត​លាស់​សេដ្ឋកិច្ច​ក្នុង​ពេល​ថ្មីៗ​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​នេះ ​បានជួយចែកចាយទ្រព្យសម្បត្តិនៅទូទាំងតំបន់នាំឱ្យមានការកើនឡើងដល់​កម្រិតកណ្តាលមួយ។ ស្របពេល​ដែល​មានអ្ន​ក​ធ្វើចំណាក​ស្រុកកើន​ឡើង (ពីជន​បទទៅ​ទីក្រុង​) ក្នុងគោល​បំណង​បង្កើន​ និង​អភិ​វឌ្ឍជីវភាព​របស់​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់ វា​ជា​ហេតុ​នៃ​តម្រូវការ​ហេដ្ឋា​រចនា​សម្ព័ន្ធ​ជាបន្ត​បន្ទាប់។ រដ្ឋា​ភិ​បាល​នៃ​ប្រទេស​អាស៊ាន​បាន​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ពន្លឿន​ការ​វិនិយោគ​លើ​​ហេដ្ឋា​រចនា​សម្ព័ន្ធដើម្បី​ជា​ការ​ឆ្លើយ​តបនូវ​សក្តា​នុពល​រីក​ចម្រើន​របស់​ប្រទេស​ខ្លួន​​​ ដែល​ជា​ហេតុនាំ​ឲ្យ​ការ​វិនិយោគ​ពី​ប្រទេស​ចិន​ក្លាយ​ជា​កូនសោរ​សំខាន់​មួយ​ ជួយ​បើក​ផ្លូវពួកគេ​​ទៅ​រក​ភាព​រីក​ចម្រើន​មួយ​នេះ។​



ក្រៅពីសក្តានុពលសេដ្ឋកិច្ច អាស៊ានមានទីតាំងយុទ្ធសាស្រ្តល្អ​និង​សំខាន់សម្រាប់ការចរាចរណ៍ទំនិញ​ការ​ដឹកជញ្ជូនតាមនាវាឆ្លងកាត់ដែនសមុទ្រ ហើយ​ប្រទេស​ចិន​ក៏​កំពុង​បង្កើន​ទំនាក់​ទំនង ចង​សម្ព័ន្ធ​ភាពជាមួយ​បណ្តាប្រទេស​ដែល​មានដែនសមុទ្រ​ដើម្បីបង្កើន​ការ​នាំ​ចេញក៏​ដូចជា​បង្កើន​សមត្ថភាព​កំពង់​ផែ​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ប្រទេស​អាស៊ាន​បាន​នឹង​កំពុង​ធ្វើ​កំណែ​ទម្រង់​នានា​ដើម្បី​សម្រួល​ដល់​ការ​វិនិយោគ ក៏​ដូចជា​ការ​ធ្វើ​ជំនួញ​ក្នុង​ប្រទេស​ដូចជា ការ​សម្រួលផ្នែក​ច្បាប់ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ពន្ធដារ អត្រាពន្ធលើសាជីវកម្មទាបជាងជាដើម។ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត ការ​កើន​ឡើង​ថ្លៃ​នៃ​ពលកម្ម​ក្នុង​ស្រុក ការ​ថយ​ចុះ​នូវកំណើន​ជា​សក្តា​នុពល អតុល្យភាពដោយសារកង្វះខាតវិស័យនេះគឺជាហេតុផលមួយចំនួនដែលជំរុញឱ្យមាន​ការវិនិយោគ​ពី​បរទេស។ ​

​កត្តាទាំងនេះក៏ជាការចិញ្ចឹមយ៉ាងល្អក្នុងមហិច្ឆតារបស់ប្រទេសចិនគឺ “ផ្លូវ​មួយ​ខ្សែ​ក្រវ៉ាត់​មួយ” នៅដំណាក់កាលដំបូងសហគ្រាសរដ្ឋធំ ៗ នឹងទទួលបានកិច្ចសន្យាហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធភាគច្រើន ប៉ុន្តែដោយសារប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីការវិនិយោគនាពេលកន្លងមកនោះ ទីផ្សាររបស់ពួកគេនឹងបើកទូលាយដល់ទំនិញនិងសេវាកម្មកាន់តែទូលំទូលាយដែលក្រុមហ៊ុនចិនឯកជនតូចតាចអាចឈរជើងបាន។ វាសំខាន់ក្នុងការកត់សម្គាល់ថាប្រទេសចិនមិនបានផ្តល់មូលនិធិទាំងស្រុងនៃគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ផ្លូវ​មួយ​ខ្សែ​ក្រវ៉ាត់​មួយ ដែលបានគ្រោងទុកនោះទេ។


សង្គ្រាម​ពាណិជ្ជកម្ម​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រុម​ហ៊ុន​អេឡិចត្រូនិច​របស់​ប្រទេស​កូ​រ៉េ​ខាង​ត្បូង LG និង Samsung បាន​ផ្លាស់​ទីតាំងផលិត​របស់​ខ្លួន​ពី​ចិន​ទៅ​វៀត​ណាម​ដើម្បី​ចៀស​វា​ង​ការ​ដាក់​របាំង​ពន្ធរបស់​អាមេរិក​លើ​ការ​នាំ​ចូល​របស់​ចិន​។ ​ខណៈនោះ​វៀត​ណាម​អាច​ទទួល​បាន​អត្ថ​ប្រយោជន៍​រយៈពេល​ខ្លីលើ​ការ​នាំ​ចេញ​របស់​ខ្លូន​ តែការនាំចេញរបស់ខ្លួនអាចនឹងត្រូវមាន​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​ ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាលក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនពង្រីកវិធានការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ខ្លួនទៅឱ្យអ្នកផលិតចិននៅទីនោះ។ ​

ការ​វិនិយោគមួយចំនួន​របស់​ចិន​នៅក្រោម​ឆត្រ​នៃយុទ្ធសាស្រ្ត ​“ផ្លូវ​មួយ​ខ្សែ​ក្រវ៉ាត់​មួយ” របស់​ប៉េកាំង។

បណ្តា​ប្រទេស​មួយចំនួន​ក្នុ​ងតំបន់​អាស៊ាន​ដែល​ទទួល​ការ​វិនិយោគ​ពី​ចិន
ម៉ាឡេស៊ី
ម៉ា​ឡេស៊ី​ទទួល​បាន​អត្ថ​ប្រយោជន៍​ជាច្រើន​ធំ​ពី​ការ​វិ​និយោគ​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​ចិន។​ ចិន​ដើ​រ​តួ​នាទី​យ៉ាងសំខាន់​ក្នុង​ការ​អភិ​វឌ្ឍ​កំពង់​ផែ​របស់​ប្រទេស​នេះ ដោយ​បាន​ភ្ជាប់​ទំនាក់​ទំនង​ជិត​ស្និតរវាងលកំពង់​ផែ Kuantan ជាមួយនឹង​សមុទ្រ​ចិន​ខាង​ត្បូងក្នុង​ការ​បង្កើន​សមត្ថភាព​ដឹក​ជញ្ជូន​។ ក្រុមហ៊ុនចិនបានបង្ហាញពីឆន្ទៈក្នុងការផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានដល់គម្រោងធំ ៗ នៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ីដោយទទួលបានប្រាក់កម្ចីទន់ពីធនាគារដែលមានមូលដ្ឋាននៅប្រទេសចិន។ ទន្ទឹមនឹងនេះដែរធនាគារចិនជាច្រើន ក៏បានទទួលអាជ្ញាប័ណ្ណធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីផងដែរ។



ថៃ
ចិន​មាន​មហិច្ឆ​តាបង្កើត​ “Pan-Asia Railway Network” មានផ្លូវដែកសំខាន់ៗចំនួនបី។ គោលបំណងគឺដើម្បីជំរុញការតភ្ជាប់ផ្លូវដែករវាងប្រទេសចិន និងបណ្តាប្រទេសអាស៊ានដោយយក​ប្រទេសថៃធ្វើជាមជ្ឈមណ្ឌល។ បណ្តាញផ្លូវដែកដែលបានស្នើសុំនេះនឹងត្រូវឆ្លងកាត់ភាគខាងត្បូងប្រទេសចិន ឡាវ ថៃ  ភូមា  វៀតណាម កម្ពុជា ម៉ាឡេស៊ី និងសិង្ហបុរី។ រដ្ឋាភិបាលយោធាថៃបានអនុម័តថវិកាចំនួន ៥,២ ប៊ីលានដុល្លារដើម្បីសាងសង់ផ្លូវដែកល្បឿនលឿនដំបូងដែលនឹងតភ្ជាប់ទីក្រុងបាងកកទៅប្រទេសចិនភាគខាងត្បូង។ ធនាគារ​អភិ​វឌ្ឍន៍​ចិនបាន​រំពឹង​គ្រប់គ្រង​ ៧៥%​នៃ​កម្ចី ហើយ​គម្រោងផ្លូវដែកនេះត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងដើរតួយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងការជំរុញពាណិជ្ជកម្មពាណិជ្ជកម្មឧស្សាហកម្មនិងទេសចរណ៍សម្រាប់ប្រទេសថៃដែលនាំឱ្យមានឱកាសវិនិយោគនិងអភិវឌ្ឍកាន់តែច្រើន។ ក្នុង​នាម​ប្រទេសចិនគឺជាប្រទេសដែលជាដៃគូនាំចេញនិងពាណិជ្ជកម្មដ៏ធំបំផុតរបស់ប្រទេស ការពង្រីកនិងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវការតភ្ជាប់របស់ប្រទេសថៃទៅកាន់ប្រទេសចិន ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងនាំឱ្យមានការកើនឡើងនៃពាណិជ្ជកម្មទ្វេភាគីព្រមទាំងការវិនិយោគរបស់ចិននៅក្នុងប្រទេសថៃ។



ឥណ្ឌូនេស៊ី
ឥណ្ឌូនេស៊ីជា​ប្រទេស​ដែល​មាន​ទីផ្សារ​ធំ​ក្នុង​តំបន់ ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១៥ ឥណ្ឌូនេស៊ី​ និង​ចិន​បាន​ចុះ​ហត្ថ​លេខាលើ​កិច្ច​សន្យា​មួយដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់​ប្រមាណ ,១ប៊ីលានដុល្លារលើ​ការ​អភិ​វឌ្ឍ​ផ្លូវ​ដែក​ល្បឿន​លឿន​ ១៥០គី​ឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​ហ្សាការតា ទៅ​បានដុង (Jakarta to Bandung) ដែល​នឹង​​រួច​រាល់​ជាស្ថាពរ​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១៩នេះ ក្នុង​នោះ​ចិន​ផ្តល់​ជូន ៤០% នៃ​ការវិនិយោគ។



វៀត​ណាម
វៀត​ណាម​ជា​ដៃគូរ​ពាណិជ្ជកម្ម​ធំ​ជាង​គេ​របស់​ចិនក្នុង​ទសវត្សន៍​កន្លង​មក ពិសេស​ឆ្នាំ ២០១៦ ​លើសប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​ទៀត។ ប្រទេស​ទាំងពីរបាន​ព្រម​ព្រៀងលើ ​“ផ្លូវ​មួយ​ខ្សែ​ក្រវ៉ាត់​មួយ” និង​ផែ​នការមួយ​ទៀតគឺ ច្រក​ពីរនិង​រង្វង់​សេដ្ឋ​កិច្ច​មួយ “Two Corridors and One Economic Circle” ដែល​កំណត់​តភ្ជាប់ពីភាគ​ខាង​ជើង​ប្រទេស​វៀតណាម​ ទី​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ចិន​។ ខណៈពេលដែលប្រទេសវៀតណាមធ្លាប់ទិញអគ្គិសនីពីប្រទេសចិនការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់អ្នកធ្វើគោលនយោបាយចំពោះកំណែទម្រង់ម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ចបាននាំឱ្យវៀតណាមអញ្ជើញក្រុមហ៊ុនចិនសាងសង់រោងចក្រថាមពលនៅក្នុងប្រទេស។

Vinh Tan 1 Power Plant ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយ China Southern Power Grid ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការវិនិយោគចំនួន ១,៨ ប៊ី​លានដុល្លារអាមេរិក។ ទន្ទឹមនឹងនេះដែរតំបន់សេដ្ឋកិច្ចនិងពាណិជ្ជកម្មចិន-វៀតណាម (Shenzhen-Haiphong) កំពុងសាងសង់ ហើយនៅពេលបញ្ចប់គម្រោងនេះត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងសម្រេចបានទិន្នផលប្រចាំឆ្នាំប្រហែល ១ ពាន់លានដុល្លារប៊ី​លានដុល្លារអាមេរិក៕

ដោយ៖ យ៉ាយ៉ា